Gemiler geçer buradan
Aşağı yukarı hiç durmadan.
Bir martı kanadının altında balıkcı motoru,
Usulca sokulur koylara doğru.
Batan güneşin denize vuran kan renginde,
Rüzgarlar oynar dalgalarla , bu yerde...
Görünürde derin bir sukut içinde,
Öylesine dikkatle
Ruhani bir ordunun elleri tetikde.
Çelikden iman ile,
Sanki yüzbinler boğazı takipde.
Toprağa düşen vuslatlarıysa,
Doğan ayın hilal çehresinde.
İşte bu sessiz çığlığın sinesinde,
Üzerimize tuhaf bir ağırlık çökmekde.
Şehitler el ele , otlar uzamış üzerlerinde.
Ruhları usanmamış hala nöbetlerde
Bir nesli toprağa gömdük Çanakkalede..
Temmuz 2009.
1 Aralık 2009 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder